Exact één jaar geleden werkt ik mijn laatste werkdag af. Na 43 jaar te hebben gewerkt, waarvan 41 jaar op de spoedgevallendienst, mocht ik "op rust". Het werk, en vooral de werkdruk mis ik niet. Maar al mijn lieve collega's, die mis ik toch een beetje. Ondanks dat spoed niet altijd even leuk is, hadden we samen toch best veel plezante momenten. En die momenten koester ik.
Echt rusten doe ik niet. Ik doe intussen een flexi-job, en is er in en rond het huis genoeg te doen. En uiteraard veel tijd om te doen wat ik graag doe ... fietsen.
